Ο Θησέας ήταν “γενναίος σαν τον Ηρακλή και όμορφος σαν τον Απόλλωνα”. Έτσι μιλούσαν για τον Αθηναίο ήρωα στον καιρό του. Και, καθώς φαίνεται, έτσι θα ήταν. Γιατί ολόκληρους τώρα αιώνες οι ποιητές κι οι ραψωδοί τον τραγουδούν κι ακόμη δεν κουράστηκαν. Ως και Ναό του χτίσανε εκεί κάτω στα πόδια της Ακρόπολης, ενώ δεν ήταν θεός. Και με στεφάνια τον στεφανώσανε, χωρίς να είναι ολυμπιονίκης. Γιόμισε με τ’ όνομά του όλη την Αθήνα, ύστερα όλη την Ελλάδα και τέλος όλον τον κόσμο.